Mijn man, 45 jaar, vergat mijn verjaardag op 27 februari en ging diezelfde dag nog vissen met zijn vrienden. Tijdens zijn afwezigheid heb ik zon verrassing voorbereid, dat hij die datum niet snel meer zal vergeten
Tot zijn vijftigste had mijn man een opmerkelijke gave ontwikkeld. Hij wist haarfijn wanneer de olie van de auto ververst moest worden, op welke data zijn hengelmaatjes samenkwamen en wanneer de vis het beste beet. Maar familiedata leken op mysterieuze wijze uit zijn geheugen te verdwijnen.
Doorgaans redde ik de situatie. Dan hintte ik subtiel, liet briefjes slingeren, of vroeg er recht voor zn raap naar. Maar mijn vijfenveertigste verjaardag wilde ik eens anders aanpakken. Geen hints of smeekbedes. Ik dacht naïef dat een kwart eeuw huwelijk toch tot íets geleid moest hebben.
Vrijdagochtend stoof Hendrik door het huis, druk in de weer zijn hengels en rugzak bij elkaar te zoeken.
Anneke, heb jij mijn thermos nog gezien? De jongens wachten al. We gaan naar de IJssel, nu is het topseizoen. Ben zondag terug, zal weinig bereik hebben.
Hij gaf me vluchtig een kus op de wang, zonder me goed aan te kijken.
Niet sippen, joh. Trakteer jezelf maar op wat lekkers.
De deur sloeg dicht. Ik liep naar de kalender waar de datum duidelijk met rood omcirkeld stond. Mijn verjaardag. Hij was het niet alleen vergeten, hij had deze dag uitgekozen om met zijn vrienden te gaan vissen.
Eerst deed het pijn. Toen voelde ik me vooral koel en rustig worden. Er schoot ineens een idee door mijn hoofd om duidelijk te maken dat hij zijn prioriteiten thuis moest bijstellen. Terwijl hij genoot aan de waterkant, werkte ik mijn plan tot in de puntjes uit. Na zijn thuiskomst stond er een verrassing klaar die hij zijn leven lang niet zou vergeten.
Hendrik had een geheime spaarpot voor zichzelf. Een stilletjes opgebouwde pot voor een nieuwe buitenboordmotor, veilig in de kluis opgeborgen. De code kende ik, voor het geval zijn perfecte geheugen het toch liet afweten.
Het bedrag was niet misselijk. Ruim 12.000 euro. Ik opende de kluis en nam mijn besluit.
Het weekend bracht ik op een manier door die ik mezelf nooit eerder had gegund. Ik liet een cateraar een diner brengen, nodigde vriendinnen uit, hing het huis vol bloemen. Muziek, gelach, prosecco stroomde rijkelijk. De volgende dag at ik met een paar vriendinnen in dat restaurant aan de Amstel met het mooiste uitzicht van de stad. Daarna een dagje wellness.
Als kers op de taart kocht ik eindelijk die broche waar ik al zo lang een oogje op had, maar altijd liet hangen voor de gezamenlijke plannen.
Zondagavond zwaaide de voordeur open. Hendrik kwam binnen, zichtbaar tevreden, een emmer vol brasems in zijn hand.
Nou, daar ben ik weer! Lekker gevist hoor!
Hij liep de woonkamer binnen en bleef abrupt staan. Op tafel lege flessen, bloemenmanden in de hoek, de bank nog vol tassen van de chiquere winkels.
Wat is hier gebeurd? Hebben we bezoek gehad?
Ja, zei ik vriendelijk. Het was mijn verjaardag. Vijfenveertig jaar. Weet je nog?
Hij verstijfde, zuchtte diep.
Verdorie, Anneke Ik ben het echt vergeten. Alles was zo druk. Je begrijpt het wel toch?
Zeker, onderbrak ik hem. Daarom heb ik mezelf getrakteerd. Alles zelf geregeld en zelfs mijn eigen cadeau uitgekozen.
Zijn ogen schoten richting zijn werkkamer. De deur van de kluis stond op een kier. Hij werd lijkbleek en stormde erop af. Even later kwam hij terug met holle ogen.
Waar is het geld? Het is weg! Mijn spaargeld!
Kijk maar goed rond, zei ik kalm. Je ziet precies waar het gebleven is.
Je hebt álles uitgegeven? Dat was voor de motor! Daar heb ik twee jaar voor gespaard!
En ik heb vijfentwintig jaar lang veel geduld gehad, antwoordde ik zacht maar vastberaden. Je bent mijn verjaardag vergeten. Nu vergeet je die dag nooit meer.
Verslagen liet hij zich op de bank zakken, zijn blik ging heen en weer tussen de visemmer, de open kluis en mij. Boos worden was lastig; officieel was het geld immers van ons samen.
Hij maakte de vis in stilte schoon.
We zijn nu een half jaar verder. Opnieuw spaart hij voor die motor. Maar sindsdien staan alle belangrijke data met drie herinneringen in zijn telefoon een maand, een week en een dag van tevoren. Sommige lessen kosten wat, maar deze zal hij nooit meer vergeten.
