SCHOONDOCHTER
Het is al zo lang geleden, maar ik meen het tafereel nog helder voor me te zien. Mevrouw Anna van Dijk plaatste een dampende schaal met gebraden eend op de prachtig gedekte eettafel en slaakte een zucht. Binnen een paar minuten zouden haar zonen arriveren, samen met hun vrouwen.
Nog niet zo lang daarvoor was haar jongste zoon getrouwd, op eenvoudige wijze. Niet eens een groot feestde nieuwe generatie doet het nu eenmaal anders dan vroeger. Anna had hen dolgraag een uitbundig feest gegeven. Zijzelf en haar man waren destijds alleen snel naar het gemeentehuis in Utrecht geweest, zonder ringen zelfs. Die kwamen pas een jaar later: twee simpele gouden bandjes. Voor haar kinderen had Anna eigenlijk van alles willen regelen, maar ach, ze besloten zoals zij het wilden.
Ze heeft maar één nadeelze is zó verzorgd! had Anna eerlijk aan een vriendin opgebiecht, doelend op haar nieuwe schoondochter. Hoewel ze al wist dat ze met Anna moest praten.
De schoondochter, Maartje, was eigenlijk een heel plezierige vrouw. Ze had Gijs, haar zoon, enorm positief beïnvloed: hielp hem aan een mooie functie in Amersfoort, dreef hem voort om carrière te makeniets wat hij tot zijn dertigste totaal niet ambieerde. Anna had zich er soms zorgen over gemaakt, maar dankzij Maartje leek alles op de rails te komen.
Alleen… Maartje was ongewoon verzorgd. Ze bezocht kapsalons, liet haar haar kleuren, ging voor massages en manicures. Daar ging een hoop geld in om. Anna vond dat je als getrouwde vrouw met een gezin wel andere prioriteiten mocht hebben.
Kinderen zouden ook nog komenzou ze dan botten voor haar zoon laten schieten ten gunste van een pedicure? Zelf had Anna altijd het huis en haar zonen op de eerste plek gezet, zeker na het overlijden van haar man, toen de jongens, ondanks hun volwassenheid, financiële steun bleken te kunnen gebruiken.
Haar overpeinzingen werden abrupt onderbroken door de belde kinderen waren er. Maartje verscheen als altijd een plaatje: haar in een vers gekapte coupe, haar nagels keurig verzorgd, nauwelijks make-up maar fris dankzij haar vaste schoonheidsspecialiste.
Maartje, wat zie je er prachtig uit! riep Anna hartelijk uit, toch klonk er een zweem van onvrede in door. Is dat een nieuw pak?
Ja, gisteren gekocht. Op mijn werk kreeg ik een mooie bonus, glimlachte Maartje.
Zon extraatje kun je beter apart zetten, zei Anna onomwonden. Al die bonussen, vakantiegeld, dertiende maandleg het weg voor als het ooit tegenzit. Dat is altijd handig!
Maartje zweeg beleefd. Ze vond haar schoonmoeder een krachtige vrouw, iemand die haar leven aan haar gezin gewijd had. Toch dacht ze stilletjes dat juist wie steeds op een zwarte dag voorbereid is, hem soms over zich afroept.
De avond verliep verder in prettige sfeer, al sneed Anna meermaals behoedzaam het onderwerp overbodige uitgaven aan. Maartje merkte het heus: de hints waren voor haar.
En, wanneer was u eigenlijk voor het laatst naar de manicure, mevrouw van Dijk? vroeg ze toen.
Anna aarzelde even. Nooit eigenlijk Ik verzorg mijn handen thuis, meer is er niet nodig.
De rest van het bezoek merkte hun korte gesprek niet op, maar Maartje voelde zich als vrouw onaangenaam getroffen. Geheel je leven voor anderen zorgen, nooit een cent aan jezelf uitgeven, terwijl je inmiddels twee volwassen zoons hebt die het goed voor elkaar hebbendat vond ze verdrietig.
Op de terugweg vroeg ze aan Gijs: Zeg, zorgt jouw moeder eigenlijk weleens goed voor zichzelf?
Hoe bedoel je?
Nou, ze zorgt voor een prachtig gedekte tafel, kijkt tv, spreekt met de buurvrouwen, maar doet ze ook iets leuks voor zichzelf?
Ach, daar hecht ze gewoon geen waarde aan, wuifde hij het weg.
Maartje was stil. Haar eigen moeder, ook al kon het in financiële zin krap zijn, gunde zichzelf wél een mooie coupe, een nieuw jurkje en altijd een theaterabonnement voor het plezier.
Die avond besloot Maartje dat haar schoonmoeder zou ervaren dat je ook op latere leeftijd mag genieten. Niet wachten bij de televisie op kleinkinderen, aan wie ze alles zou geven.
Enkele dagen later belde Maartje Anna op en stelde voorzichtig voor om samen ergens koffie te gaan drinken en, vooruit, een bezoekje aan de salon te wagenMaartje zou tóch naar de schoonheidsspecialiste gaan, misschien kon Anna eens een behandeling uitzoeken?
Och, kind, dat is toch niets voor mij, sputterde Anna tegen. Als jij moet, wacht ik wel in de hal of buiten.
Maar waarom wachten? U kunt uzelf best een half uurtje verwennerij gunnen. Een eenvoudige manicure, handmassage misschien?
Met wat aarzeling stemde Anna toe. Maartje belde vooraf haar vaste salon in Amersfoort, legde alles uit: Doe voor mijn schoonmoeder waar ze van droomt, bied stiekem iets extras aan, en als ze naar de prijs vraagt: zeg dat alles al geregeld is!
Op de dag zelf liep Anna aarzelend mee naar binnen. Maar alleen een half uurtje, hè Maartje? bleef ze vragen. En… wat kost het?
Maartje drukte haar op het hart dat ze zich daar geen zorgen om hoefde te maken. Zelf had ze geen afspraak, dus nam ze plaats in de wachtruimte met haar telefoon.
Anna kwam pas ruim twee uur later terug, alsof ze een jaar jonger was. Och Maartje, wat hebben ze me verwend. Koffie, kruidenthee, en alles even vriendelijk! Maar dat zal wel duur zijn, denk ik
Vandaag is er een speciale actie! schoot de receptioniste te hulp. Breng een vriendin mee, en zij krijgt een gratis behandeling. Dus vandaag: helemaal geen euro voor u!
Met een glimlach voerden Maartje en haar tevreden schoonmoeder koers naar het café aan de gracht. Anna nam een slok van haar cappuccino en leunde ontspannen achterover.
Zullen we vaker samen zulke meidenmiddagen inplannen? stelde Maartje voor. Als vaste klant zijn er altijd mooie kortingen.
Anna aarzelde niet lang: Het was veel leuker dan ik dacht, zon verzetje.
Had u dit niet veel eerder moeten proberen?
Anna schudde haar hoofd. Met kleine kinderen, een manGod hebbe zijn zielen altijd maar op de centen letten Toen kwam het er niet van.
Nu kan het wél. Samen met mij, voor de gezelligheid.
Goed, soms kom ik mee, lachte Anna.
Vanaf toen werd het traditie. Anna verzorgde zichzelf, samen met haar schoondochter. Maartje werkte haar garderobe stiekem bij, en vertelde er dan altijd een bescheiden prijs bij. Ze overtuigde Gijs om zijn moeder eens mee uit eten te nemen, daarna samen naar de bioscoop. Voor de jaarwisseling gaf ze Anna een theaterabonnement.
Je lijkt verjongd! riepen de buurvrouwen haar toe.
Ach, de jeugd trekt je weer mee, glimlachte Anna blij.
Ze had het idee, daar op haar oude dag en als moeder van twee volwassen mannen, dat haar jeugd eigenlijk toen pas echt begon.
