**Het eerste verraad van Pieter: een les die hij voor altijd zal dragen**
Pieter de Vries voelde zich van kinds af aan onzeker door zijn kleine postuur. In de kinderopvang in Amsterdam was hij de kleinste de meisjes leken al hoger dan hij. Vrienden had hij niet; hij speelde alleen, en wanneer andere kinderen zijn speelgoed wegnamen, bleef hij stil en verdroog, zonder ooit bij zijn ouders te klagen.
Op de basisschool in Rotterdam veranderde er niets. Ze noemden hem het piepklein, plaagden hem, en hij balde zijn vuisten steeds strakker. Toen de pesterijen ondragelijk werden, vroeg hij zijn ouders om hem in een sportvereniging in te schrijven.
Enkele jaren later was hij niet meer te herkennen. Hij was gegroeid, sterker geworden, zijn lichaam gespierd en lenig. In de negende klas begon een paar meisjes belangstelling te tonen, maar Pieter droeg de wonden uit zijn jeugd met zich mee en wilde niemand te dichtbij laten komen.
**De eerste romance en de eerste teleurstelling**
Toen hij naar de Technische Universiteit Delft ging, veranderde zijn leven. Hij straalde meer zelfvertrouwen uit, kon gemakkelijk contact leggen met medestudenten, en de meisjes toonden openlijk hun belangstelling.
Zo leerde hij Sanne Jansen kennen, een studente die net een appartement in Utrecht had gehuurd. In het begin bracht hij haar alleen tot de trap, maar op een dag nodigde ze hem uit om binnen te komen. Zo begon hun intieme relatie.
Desondanks voelde hij zich nog niet echt gelukkig. Op een avond, geleid door zijn hart, stelde hij:
Laten we trouwen.
Sanne lachte:
Piet, je hebt nog je hele leven voor je! Je bent knap, sportief, en geloof me, er komen nog veel meisjes. Je kunt met wie dan ook daten en later degene kiezen die het beste bij je past.
Serieus? zijn stem werd koud.
Natuurlijk! haalde ze haar schouders op. Ik heb al een verloofde. Hij is de knapste en rijkste man in onze buurt, stuurt me regelmatig geld zodat ik niet in de studentenflat hoef te wonen. We zien elkaar alleen tijdens de vakanties, en met jou breng ik de nachten door.
Die woorden sneden hem diep.
Dus ben ik gewoon een tijdelijk alternatief? vroeg hij bitter.
Piet, ik vind je echt leuk! Maar je begrijpt toch?
Pieter stond op en begon zijn spullen te pakken.
Ben je gek geworden? grinnikte Sanne, terwijl ze hem met haar blik volgde. Goed dat je nu de waarheid kent. Vertrouw meisjes niet meteen. Leer ze eerst goed kennen voordat je je hart opent.
Pieter liep weg, zich misbruikt voelend.
**Thuiselijke warmte in plaats van gebroken illusies**
Thuis zette hij zijn koffer bij de deur.
Zoon, wat is er gebeurd? vroeg zijn moeder bezorgd. Wordt er niet getrouwd?
Jammer, antwoordde hij kort, terwijl hij een ring uit zijn zak haalde. Houd m. Jij hebt er meer aan dan ik.
Zijn moeder keek droevig.
Wat een mooie ring, ik zal hem zelf dragen, zuchtte ze. Ga naar de keuken, ik heb je favoriete appelflappen gebakken en muntthee gezet. Kom zitten, laten we praten.
Pieter voelde de warmte en zorg die hij lange tijd had gemist.
**Nog een klap voor het zelfbeeld**
Op de universiteit vermeed hij Sanne, maar zij gedroeg zich alsof er niets was gebeurd. Na de colleges liep ze hand in hand met Koen van Leeuwen, fluisterde met hem, en verdween daarna in een onbekende richting.
Pieter besefte dat haar woorden slechts een smoes waren. Hij was voor haar een tijdelijke afleiding, een vervanging tot de volgende, meer geschikte optie. Die gedachte liet een onaangename nasmaak achter.
En enkele dagen later kreeg hij een nieuwe proef.
Pieter, kom naar mijn verjaardag! riep Lies van den Berg, een van de knapste studentes van de groep, plotseling tegen hem.
Maar was dit een kans op iets echt, of toch weer een nieuwe val?
