De eerste verrassing van Pieter: een les die hij zijn hele leven bij zich hield
Pieter had sinds zijn jeugd een onzeker gevoel door zijn geringe lengte. In de crèche was hij de kleinste van de groep zelfs de meisjes leken hoger dan hij. Vrienden had hij niet; hij speelde alleen en wanneer andere kinderen zijn speelgoed afpakten, hield hij zijn mond en leed hij in stilte, zonder zijn ouders te beladen met klachten.
Ook op de basisschool bleef het hetzelfde. Hij werd het kleine genoemd, kreeg de zetels met spot te verduren en trok zijn vuisten nog strakker om zich te beschermen. Toen de pesterijen ondraaglijk werden, smeekte hij zijn ouders om hem in een sportteam in te schrijven.
Enkele jaren later was hij niet meer te herkennen. Hij was gegroeid, sterker geworden, zijn lichaam gespierd en lenig. In de negende klas begrepen de meisjes eindelijk wat er in hem schuilging, maar Pieter koesterde de wonden van zijn kindertijd en liet niemand dichtbij komen.
Het eerste liefdesavontuur en de eerste teleurstelling
Toen hij begon aan de hbo in Rotterdam, veranderde zijn leven. Hij straalde zelfvertrouwen uit, vond makkelijk contact met medestudenten en de meisjes gaven hem hun genegenheid zonder terughoudendheid.
Zo ontmoette hij Janneke, een studente die een appartement in de wijk Kralingen huurde. In het begin bracht hij haar alleen tot de gang, maar op een avond nodigde ze hem uit voor een drankje. Zo begon hun intieme relatie.
Toch gaf dit hem geen echte voldoening. Op een dag, geleid door zijn hart, stelde hij voor:
Laten we trouwen.
Janneke lachte.
Pieter, je staat nog aan het begin van je leven! Je bent knap, sportief, en er komen nog veel meisjes op je pad. Je mag met wie je wilt daten en daarna de beste kiezen.
Echt? zijn stem verstarde.
Natuurlijk! haalde ze haar schouders op. Ik heb een verloofde. Hij is de knapste en rijkste man in ons wijk, stuurt me regelmatig geld zodat ik niet in de studentenwoning hoef te wonen. We zien elkaar alleen tijdens de vakanties, en met jou breng ik de nachten door.
Haar woorden sneed hem diep.
Dus ben ik gewoon een tijdelijke optie? vroeg hij bitter.
Pieter, ik vind je echt leuk! Maar je begrijpt toch
Pieter stond op en begon zijn spullen te pakken.
Ben je boos? grinnikte Janneke terwijl ze hem met haar blik volgde. Goed dat je nu de waarheid kent. Vertrouw niet meteen vrouwen; leer ze eerst echt kennen voordat je je hart opent.
Pieter liep weg, zich gebruikt voelend.
Thuis, weg van verbrijzelde illusies
Thuis in Utrecht zette hij zijn koffer bij de deur.
Zoon, wat is er aan de hand? vroeg zijn moeder bezorgd. Word er geen huwelijk?
Gedoe, antwoordde hij kort terwijl hij een ring uit zijn zak haalde. Houd m. Je kunt er meer mee, dan ik.
Zijn moeder keek droevig.
Een mooie ring, die draag ik zelf, zuchtte ze. Ga naar de keuken, ik heb je favoriete appelflappen gebakken en munttee gezet. Laten we even zitten en praten.
Pieter voelde de warmte en zorg die hij de afgelopen dagen zo ontbeerde.
Nog een klap voor het zelfbeeld
Op de hbo vermeed hij Jannekes gezelschap, maar zij gedroeg zich alsof er niets was gebeurd. Na de colleges liep ze hand in hand met Koen, fluisterde met hem, en verdween daarna in een onbekende richting.
Pieter realiseerde zich dat haar woorden slechts een excuus waren. Hij was voor haar een tijdelijk plezier, een vervanging tot de volgende, meer geschikte optie. Deze gedachte liet een onaangenaam gevoel achter.
En enkele dagen later kwam er nog een nieuwe beproeving.
Pieter, kom je naar mijn verjaardag? zei plotseling Saskia, een van de knapste studentes van de groep.
Was dit een kans op iets echt, of toch weer een nieuwe val?
De les die Pieter uiteindelijk leerde, was dat ware kracht en geluk niet uit de goedkeuring of het oogluister van anderen komen, maar uit het vinden van rust in jezelf en het waarderen van de oprechte, eenvoudige momenten die je leven verrijken.
