Van jongs af aan wordt ons geleerd dat echt geluk alleen mogelijk is binnen het huwelijk, met een vrouw en kinderen. Familie en vrienden herinneren me er constant aan dat het tijd is om een gezin te stichten. Maar ik ben inmiddels 38 jaar en heb absoluut geen behoefte om mijn leven ingewikkelder te maken.
Mijn mening over dit onderwerp is gebaseerd op mijn persoonlijke ervaring. Ooit, toen ik 20 jaar was, besloot ik te trouwen. Op dat moment dacht ik dat het de liefde van mijn leven was. Lisa en ik trouwden snel, zonder de goedkeuring van onze ouders te vragen. We gingen samenwonen, maar na slechts drie maanden realiseerde ik me dat ik een fout had gemaakt. Lisa zette me voortdurend onder druk: ze wilde dat ik meer geld verdiende, dat we een beter appartement huurden en bovendien mocht ze mijn vrienden niet.
Die drie maanden waren een ware nachtmerrie voor mij. Uiteindelijk kon ik het niet meer aan en begon een affaire op het werk. Toen mijn vrouw daarachter kwam, scheidden we.
Na de scheiding besloot ik me op mijn carrière te concentreren, ik begon goed te verdienen en genoot van het leven. Soms ontmoette ik interessante vrouwen die wilden trouwen, maar toen ik naar mijn getrouwde vrienden keek, raakte ik er steeds meer van overtuigd dat het huwelijk mensen verandert, hen saai maakt en hen opsluit in de dagelijkse sleur en gezinsverantwoordelijkheden.
Een van mijn vrienden probeerde me van het tegendeel te overtuigen:
— Maar wie zal er bij je zijn als je oud bent? Als je ziek wordt, wie zal je helpen?
— Kijk om je heen, – antwoordde ik. – Veel oudere mensen hebben kinderen, maar dat weerhoudt hen er niet van zich eenzaam te voelen. Uiteindelijk kun je alsnog alleen eindigen, maar dan heb je in ieder geval een vol en interessant leven geleefd.
Als ik ooit zou besluiten te trouwen, zou dat waarschijnlijk niet eerder zijn dan na mijn vijftigste. Ik zou een jonge vrouw van het platteland kiezen – ze zou een goede huisvrouw zijn, geen ruzie maken en een kind krijgen. Het belangrijkste is dat ze me respecteert en geen constante aandacht eist.
Wat vind jij hiervan? Heb je argumenten vóór het huwelijk?
