Luister, ik moet je echt iets vertellen wat me laatst is overkomen. Dus, laatst op de verjaardag van een vriendin, leerde ik een jongen kennen. Bleek uiteindelijk dat hij eigenlijk een kennis was van haar vriend. Het leek erop dat we elkaar leuk vonden, want even later vroeg hij me mee uit.
Toen we elkaar zagen, zei hij meteen dat we eerst even naar de Albert Heijn moesten om wat boodschappen te doen, en daarna bij een vriend van hem thuis zouden zijn. Het was buiten echt guur weer en hij kwam verder niet met een ander idee, zoals een gezellig koffietentje of bioscoopje, dus ik dacht maar: vooruit dan.
Hij wilde dus een pizza halen, nog wat kleine dingen erbij, dat soort spul. Wij naar die supermarkt, karretje gepakt, een beetje shoppend door die schappen. En toen begon hij serieus allemaal dure dingen in het karretje te gooien: een goede fles cognac, een pak lekkere ossenworst, een lekkere stuk Hollandse kaas, en zelfs een verse ananas
Ik was wel een beetje verbaasd joh, dus ik gooide er zelf nog wat mandarijnen en stroopwafels bij, want eerlijk gezegd had ik niet veel geld bij me. Ik kwam immers voor een date, niet voor de wekelijkse boodschappen.
Dus ik dacht ook echt dat hij wel een ruimhartig type was en alles zou betalen.
Wij in de rij bij de kassa, en toen stonden er nog vijf mensen voor ons. Plots zegt hij: Ik ben zo terug en loopt bij het karretje weg. Ik dacht nog: oké, apart. Maar goed, toen ik eenmaal bij de kassa stond, heb ik alleen de mandarijnen en stroopwafels meegenomen en de rest maar gelaten, want ja, dat kon ik niet betalen.
Loop ik naar buiten, zie ik hem daar staan wachten. Pakt hij mijn tas aan, voelt gelijk dat het licht is en kijkt verbaasd: Waar is de rest dan?
Dus ik wees gewoon naar de winkel. En hij riep nog na dat ik gierig was, dat ik alles had kunnen betalen, dat hij voor niets was gekomen… Nou, ik wist echt niet wat ik hoorde hoor! Wat een figuur, hè?
