Anke kan het nog steeds niet geloven. Eindelijk hebben ze hun eigen vakantiehuis! Ze dromen er al tien jaar van, maar het leven blijft hun plannen dwarsbomen: eerst de hypotheek, dan de kinderen en hun school, daarna weer een economische dip Nu kijken ze naar hun rekeningen en besluiten ze: het is nu of nooit.
Haar man, Alexander de Vries, werkt bij een verzekeringsmaatschappij, niets bijzonders, en Anke is kinderfysiotherapeut. Ze verdient redelijk, maar een buitenwoning ligt nog ver buiten bereik. Dan sterven haar oma en de grootmoeder van Alexander vrijwel tegelijk. Beide laten een appartement achter in kleine provinciale steden.
Na lange gesprekken besluiten ze de twee appartementen te verkopen, het geld bij te zetten en eindelijk hun droom te verwezenlijken: een perceel grond kopen.
Het aanbod komt snel. In de winter zijn er weinig geïnteresseerden in onroerend goed; de meeste wachten op het lenteseizoen. Maar Alexander blijft onwrikbaar.
Als we later spijt krijgen, zoeken we wel een miljoen redenen en blijven we zonder vakantiehuis, moppert hij.
Marijke, hun dochter, stemt volledig in. Alles valt nu perfect op zijn plek!
Het perceel blijkt precies wat ze zoeken. Elektriciteit, gas en alle voorzieningen liggen al klaar. Ze hoeven alleen een klein chalet te bouwen voor de zomerse nachten.
Ze besluiten dat Alexander, zodra het weer warmer wordt, met zijn vriend Nikolaus (Nico) een bouwvakantie neemt.
Ze werken efficiënt, zonder onderbrekingen of vrije dagen. Na een maand viert het jonge gezin de eerste nacht in hun nieuwe huis.
Er is niet veel slaapplaats; ze leggen luchtbedden op de vloer en halen warme dekens uit de stad. Maar het belangrijkste is dat er een fornuis en waterleiding zijn. De rest kan later worden afgewerkt.
Proost, Alexander, gefeliciteerd! heft Nico zijn glas.
De mannen gooien hun stapels servies omver, pakken een stukje saté, bestrooien het royaal met ui en ketchup en gaan er meteen van genieten.
Wie had gedacht dat alles zo snel gaat! zegt Marijke verwonderd. Ik had tijdens het oud en nieuw diner nooit gedacht aan een eigen vakantiehuis, en nu staat hij hier, kijk maar! wijst ze naar het chalet.
Hoewel het al donker wordt, blijven ze nog even buiten zitten, een geïmproviseerd picknickfeestje met de frisse buitenlucht.
Hallo, lieverd, hoe gaat het daar? vraagt Truus van den Berg, de moeder-inwet, zachtjes aan de telefoon.
Als ze zo lief klinkt, betekent dat dat ze iets in petto heeft.
Mam, alles is fantastisch! begint Alexander blij.
Ik weet het. De kleinkinderen vroegen: hebben jullie een vakantiehuis gekocht?
Ja, niet zomaar een huis, maar een hele buitenresidentie! verklaart Alexander trotse.
Ach, hoor je dat, lacht Truus luidruchtig, maar haar stem wordt ineens zachter. Nou, goed gedaan, jongens
Mam, hoe gaat het met u? vraagt Alexander plots.
Ach, op mijn leeftijd de dokter raadt stilte en rust aan, geen stress. Dan herstelt het lichaam zich. Maar waar vind je zon plek? Een sanitairresort is duur, ik kan het niet betalen, vervolgt ze.
Kom dan naar ons! stelt Alexander enthousiast voor.
Ach, jongen, alsof jullie me niet nodig hebben! En Anke zou het niet leuk vinden probeert Truus tegen te spreken.
Mam, stop. Kom gewoon, punt uit.
Oké, Sash, ik kom wel, als je erop staat. Ik bak wel een appeltaart, jouw favoriet, van mama.
Wanneer Alexander het nieuws over het aanstaande bezoek van zijn moeder vertelt, reageert Anke niet al te blij.
Dus we hebben een vakantiehuis, en nu vertelt de dokter dat ze buiten moet rusten? vraagt ze sarcastisch.
Ja, dat klopt, antwoordt Alexander kort.
Niet raar, hè?
Nee, haar bloeddruk is hoog.
Sash, je begrijpt het niet. Ze komt niet om haar gezondheid te verbeteren, maar om het nieuwe huis te bewonderen!
Stop. Ze komt kijken, een weekje blijven en dan terug.
Vergeet je wat er gebeurde bij haar vorige bezoek?
Alexander is het vergeten, maar Anke herinnert zich alles. Toen probeerde Truus hun huwelijk te ondermijnen: ze verspreidde roddels, probeerde ruzie te maken, suggereerde dat de oudste zoon van een andere soort was. Ze deed ook de kleinste pestgedragingen: te veel zout in de soep, bakpoeder in plaats van poedersuiker. Anke had genoeg en stuurde haar moeder het eerste mogelijke moment weg.
Anke gelooft dat Truus dit keer ook weer een leuke chaos zal veroorzaken, maar ze wil Alexander niet tegen zijn moeder opzetten. Misschien brengt het geluk deze keer wel.
Oh, wat een prachtig stukje land, jongens! Een echt paradijs! Lucht, bomen, zon schattig chalet prijst Truus het nieuwe perceel. Was dit Ankes idee? Ze is echt een genie! Zoek een vrouw zoals zij, Alexander, dat is zeldzaam!
Wat is er nieuw, Truus, waarom zon verandering? vraagt Anke verbaasd.
Jij bent altijd mijn lieveling geweest. De zoon is een beetje een domkop, maar de schoonzus is goud waard. We hebben moeilijke tijden gehad, maar we hebben ze overwonnen. Wie herinnert zich het oude
Dus ik ben een domkop? grinnikt Alexander.
Ja, maar mijn lieveling, glimlacht Truus. Overigens, wat eten we vanavond?
We grillen elke dag! antwoordt Marijke met een glimlach. Hopelijk vinden jullie dat ook gezellig? We kunnen niet stoppen met buiten koken.
Ik eet graag mee. De laatste keer at ik saté in de duinen. Alexander ging toen nog naar school. Kun je je nog herinneren hoe lang geleden dat was?
Nou, Alexander, pak de grill. Ik haal het vlees uit de koelkast.
Mag ik mee? Ik wil nog eens naar het chalet kijken.
Natuurlijk, kom maar! knikt Anke.
Dit keer lijkt Truus echt veranderd. Ze is vrolijk, maakt grapjes en is warm tegen Anke. Anke denkt dat de tijd mensen verandert. Misschien heeft de vorige ruzie Truus doen inzien dat ze hun relatie niet moet verpesten. Ze hebben al jaren een huwelijk, volwassen kinderen, nu een vakantiehuis. Anke is bovendien een goede schoonzus: huishoudelijk, trouw, werkt hard en kookt uitstekend.
Terwijl Alexander en Truus borden halen, gaat de telefoon af en blijft met het scherm naar boven liggen. Ankes blik valt op een bericht en ze kan het niet meer loslaten.
Wanneer kom je terug naar de stad? Heb je haar over ons verteld? Ik wacht op nieuws. Kus.
Anke laat de telefoon vallen; die valt zachtjes op het gras. Haar gedachten draaien als een wervelwind.
Hoe vertel ik het de kinderen? Hoe verdeel ik het appartement? Wie is die vrouw? En hoe kon Alexander zoiets doen?
En het servies! zet Alexander de borden op tafel.
Ik moet even weg, zegt Marijke, ze kan nu niet bij hem blijven. Ze moet even koud water over haar gezicht gieten en haar hoofd leegmaken.
Ze stormt het huis binnen en haast zich naar de gootsteen.
Wat is er? reageert Truus net op tijd, een fles ketchup laat vallen.
Marijke wast zich koortsachtig, mengt tranen met water. Een minuut later droogt ze haar gezicht met een handdoek.
Alexander heeft iemand.
Meisje, kom hier. omhelst Truus haar schoonzus.
Truus lijkt niet verrast.
Waarom zei je niets?
Ik wist het, maar hoopte dat hij would change. Jullie zijn al sinds de universiteit samen, jullie hebben kinderen, een vakantiehuis. Ik zei al: domkop.
Marijke breekt weer in tranen. Als hij het aan zijn moeder heeft verteld, is het serieus, hun huwelijk is misschien niet meer te redden.
Luister, kalmeer, veeg je tranen af. Je wilt geen scène maken, toch?
Marijke knikt, droogt haar gezicht.
Later beslissen we wat we doen. We geven hem niet zomaar aan die vrouw.
Deze woorden maken Anke een stukje rustiger.
De volgende dag vertrekt Alexander naar de stad. Voor warme kleren, zegt hij, nadat hij het weerbericht over een mogelijke kou heeft gehoord.
Maar Anke kent de echte reden. Zoals afgesproken laat ze zich niet verrassen.
Wanneer de auto om de bocht verdwijnt, zet Truus zich op de veranda naast Anke en legt haar plan uit.
Je moet een man vinden.
Wat?!
Niet per se serieus. Het belangrijkste is dat Alexander jaloers wordt. Soms koelt de liefde, wordt de vrouw een routine, en zoekt de man naar iets anders. Als hij ziet dat jij ook interessant bent, kan hij weer interesse krijgen.
Hoewel het idee absurd klinkt, heeft Truus een punt.
En wie hebben we in gedachten?
Misschien Kees? Hij is vrijgezel. Hij hielp met het bouwen van het chalet.
Bel hem, nodig hem uit. Saté, drankjes, een kort jurkje. Laat Alexander terugkomen en zien dat zijn plek bezet is! lacht Truus sluw.
Tot hun verbazing stemt Kees toe, hoewel ze elkaar nauwelijks eerder hebben gesproken. Bij aankomst vraagt hij meteen:
Waar is Alexander?
Later vanavond. Ik kan niet goed vlees grillen, jongenshanden zijn nodig, glimlacht Anke bescheiden.
Truus kijkt door het raam.
Nog een fles wijn?
Graag, maar zorg dat je meer snackt, anders word ik te snel dronken, flirteert Anke.
Je bent mooi, Anke, zegt Kees terwijl hij een schaal met fruit overhandigt. Jammer dat ik geen vrouw heb. Zeg het niet tegen Alexander, ik denk hardop.
Anke bloost. Ze had dit niet verwacht. Wat als hij zich misplaatst? Alexander komt bijna terug. Wat interesseert haar nu nog?
Anke neemt nog een slok, wanneer plots een auto het opritje binnenrijdt.
Alexander slipt hard, bijna tegen de eigen schutting.
Wat gebeurt er hier terwijl ik weg ben?! roept hij, springend uit de auto.
Alexander, waarom ben je zo vroeg terug? vraagt Anke verbaasd.
Mam belde en zei dat er direct na mijn vertrek een aanbidder was aangekomen! En wie is dat? Mijn beste vriend Kees!
En wat is jouw zaak? Regel je je eigen affaire. Ik word binnenkort een vrijgezel.
Welke affaire?
De vrouw waar je vandaag naartoe reed! Ik zag je bericht.
Ik zag ook die sms, dacht dat het een vergissing was. Ik heb niemand, begint Alexander zich te kalmeren, maar de situatie blijft onduidelijk.
Anke komt als eerste bij verstand en kijkt naar het raam. Truus trekt snel de gordijnen.
Mam! Kom meteen naar buiten!
Oh, ik maak maar een grapje! lacht Truus, veegt tranen met een zakdoek. Jullie zagen er zo serieus uit!
Denken jullie dat het oké is om een gezin te vernietigen als een grap? barst Marijke uit.
Oké, ik ga weg, dan regelen we het later, haast zich Kees, maar niemand let meer op hem.
Heb je dit allemaal opgezet? En dat bericht?
Ja, dat was van mij. Ik heb twee telefoons, Truus schaamt zich niet.
Mam, dit is niet grappig. Ik was bijna mijn familie en mijn vriend kwijt, zegt Alexander ernstig.
Maar ik ben je huwelijk toch sterker maken! Ik verveel me gewoon, zei Truus. Wat kun je doen, het pensioen maakt me gek.
Ga maar verder met je spelletjes, maar niet hier. Alexander brengt de spullen die je hebt meegenomen weg, en morgenochtend brengen we je naar het station, stelt Marijke resoluut.
Ze pakt Truus bij de arm en leidt haar naar de poort.
Duw je nu weg? Truus begint eindelijk te snappen wat er gebeurt.
Mam, je hebt genoeg vermaakt op ons terrein. Ga weg, zegt de schoonzus beslist.
Waar slaap ik dan?
In de auto. Het is geen winter, je zal niet bevriezen.
De volgende ochtend brengt Alexander Truus naar het station en zet haar op de trein. De hele reis zitten ze in stilte.
