Anke, heb je de uitnodiging van Rita al gekregen?
Ja, maar ik ga niet naar dat huwelijk, zei ik in de telefoon.
Hoe kun je dat toch niet doen? Ze is onze vriendin en het wordt vast een prachtig feest, want ze gaat trouwen met een buitenlander. In een chique restaurant in de Jordaan! voegde Janneke toe.
Nee, ik heb niemand om mee te gaan. Je weet dat ik met Joris niets meer heb. Alleen ga ik niet, Rita zou me uitlachen, je kent haar wel!
Oké, ik ben vanavond bij je. We verzinnen wel iets, zei Janneke en hing op.
Met Rita en Janneke ben ik al sinds de Havo bevriend. Met Janneke onderhoud ik het contact nog steeds, maar met Rita zie ik zelden iemand. Een paar jaar geleden vertrok ze naar Australië en nu heeft ze ons op de hoogte gebracht van haar aanstaande bruiloft.
Rita was altijd een beetje eigenwijs en trots. Zelfs nu nodigde ze ons uit om samen met haar en haar partnereen Britse zakenmande grote dag te vieren. Ik had zelf geen partner, dus besloot ik niet te gaan, uit angst voor Jannekes spot.
Janneke kwam s avonds zoals beloofd langs.
Anke, ik heb een plan! We zoeken een bruidegom voor je, of een vriend. Wat vind je?
Wat bedoel je? Een bruidegom? Wat ben je weer uitgehaald?
Janneke was altijd een dromer, haar ideeën deden vaak mijn hoofd draaien. Ze geloofde dat er geen onoplosbare situaties bestaan.
Er bestaan bureaus waar je een man kunt huren! Dat is precies wat we nodig hebben!
Nee, ik ga daar niet in! Ik wil geen man op bestelling, voelde ik me boos.
Anke, het is niet zomaar een man, maar een ‘gehuurde’ echtgenoot! Je wilt toch Ritas gezelschap imponeren? Dan moet je meegaan! Ik heb al gebeld, alles staat geregeld.
Janneke, je zit weer in je eigen verhaal! Hoe weet je wie ze sturen?
Ik heb een knappe, charmante jongen met een nette auto besteld. Hij wacht morgen om twintig.00 uur voor de Pathé. Hij kan de rol van liefhebbende vriend of bruidegom spelen, wat jij wilt.
Hoe herken ik hem? En wat kost dat?
Maak je geen zorgen, het is betaalbaar. Ik heb jouw foto naar het bureau gestuurd. Laten we nu de jurken uitzoeken!
De volgende dag ging ik naar de ontmoetingsplek. Voor de bioscoop vond ik een bankje en ging zitten.
Goedenavond, bent u Anke? vroeg een onbekende man. Mijn naam is Lars.
Ik keek hem kritisch aan; Janneke had gelijkhij zag er echt knap uit.
Jullie vriendin heeft alles uitgelegd. Maak je geen zorgen, ik speel de rol van de toekomstige echtgenoot. Veel plezier! zei Lars en gaf me een mooi boeket.
U hoeft niet, dank u, bloosde ik.
Anke, zullen we een wandeling maken? Vertel me iets over jezelf, zodat ik mijn rol beter kan invullen.
Natuurlijk!
We liepen enkele uren door de grachten, daarna schreef Lars mijn adres op en zei dat hij me zaterdag bij mijn flat zou opwachten. Ik was onder de indruk; hij leek zo aardig dat ik niet begreep waarom hij dit vak had gekozen.
Zaterdag belde Lars.
Anke, ben je klaar? Ik ben er over tien minuten.
Ja, ik kom eraan.
Bij mijn flat stond hij in een dure, goed gesneden pak, naast een glanzende sportwagen. Hij was zo knap dat ik even niet meer kon ademen.
Goedemorgen, liefje! Stap maar in, we hebben haast, zei hij met een glimlach.
Het huwelijk van Rita was inderdaad schitterend. Mijn vriendin ontving me met een brede lach, maar toen ze mijn “huurgast” zag, verdween haar glimlach meteen. Haar bruidegom was een oudere, kale en wat mollige buitenlander.
Ik voelde me trots; Rita spotte me altijd omdat ze dacht dat ik nooit zou trouwen, te saai en zonder mysterie. Vandaag wilde ik haar het tegendeel bewijzen, en dat lukte. Lars bleef de hele dag bij me, keek nergens anders naar, zijn aandacht was alleen op mij gericht.
Anke, ben je tevreden? fluisterde Janneke.
Ja, dankjewel!
En hoe vind je Lars? vroeg Rita.
Hij is fijn, maar het heeft geen toekomstmorgen zal hij weer verdwijnen, zuchtte ik. Ik wou dat de dag nooit zou eindigen.
Rita lachte mysterieus en verdween.
Anke, heb je ooit s nachts de stad gezien? vroeg Lars.
Nee, ik slaap meestal.
Jammer! Het is een spektakel. Laten we weglopen en ik laat je het zien.
Kom op!
We liepen naar het stel om afscheid te nemen.
Dank je, Rita! Het was geweldig, zoals altijd top! zei ik.
Vond je het leuk? vroeg Lars.
Ja, een prachtig huwelijk! We gaan even apart, antwoordde hij en omhelsde me.
Ga maar, het was leuk je man te ontmoeten, zei Rita met een ietwat kritische blik.
De hele nacht zwierven Lars en ik door het verlichte Amsterdam. Hij vertelde me van plekken die ik nooit had gezien. Hoewel hij een ‘huurman’ was, leek hij ontzettend geleerd.
Toen de ochtendzon opdrachte, bracht Lars me tot mijn flat.
Anke, ik vond onze ontmoeting geweldig! Je bent een mooie vrouw.
Dank je, Lars. Wat ben ik je verschuldigd?
Niets. Jouw vriendin heeft al betaald.
Nogmaals dank, tot ziens! zei ik en stapte uit de auto.
Thuis barstte ik in tranen uit; ik was verliefd geworden. Kort daarna belde Janneke.
Hoe gaat het? vroeg ze.
Slecht, mijde ik.
Vond je hem leuk?
Ja, hoe kan ik hem niet leuk vinden? Maar ik kan hem niet voor altijd huren.
Rustig aan. Slaap nu maar, en kom vanavond bij ons langs! zei Janneke.
Die avond klopten Janneke en Lars aan de deur.
Verrassing! schreeuwde Janneke, omhelsde me. Maak kennis, dit is mijn broer Lars, die je toch niet wilde ontmoeten. Hoe vaak heb ik je al voorgesteld?
Wat is dit, een grap? Werk je niet meer bij dat bureau?
Ja, het was een plagerij! Jij bent toch eigenwijs als een geit! We hebben zelfs taart en champagne!
Nou, als er taart is kom binnen, lachte ik.
Hoi, groette Lars en omhelsde me.
Met Lars ben ik inmiddels vijftien jaar getrouwd, we hebben twee kinderen en een warm, gelukkig gezin. Als ze vragen hoe we elkaar hebben ontmoet, lachen we en vertellen: Op de bruiloft van mijn moeders vriendin, zegt Lars terwijl hij naar mij knipoogt.
Zo leerde ik dat soms een onverwachte ontmoeting, hoe onconventioneel ook, kan leiden tot de mooiste levenslessen: wees open voor nieuwe ervaringen, want het geluk zit vaak waar je het het minst verwacht.
