Anke, heb je die uitnodiging van Rita al gekregen?
Ja, maar ik ga niet naar dat huwelijk, zei ik onthecht tegen de telefoon.
Hoe kun je niet gaan? Ze is toch onze vriendin en het wordt vast een prachtfeest, want ze trouwt met een buitenlander. We gaan in het allerbeste restaurant van de stad! zei Marloes, terwijl ze haar slokje koffie bijna over haar schort morste.
Nee, ik heb niemand om mee te gaan. Je weet toch dat ik en Ivo het gewoon goed hebben. Alleen ga ik niet, Rita zou me zeker uitlachen, je kent haar wel!
Oké, ik kom vanavond bij je langs. Dan komen we wel met iets op. zei Marloes en hing op.
Rita en Marloes ken ik al sinds de MBO. Met Marloes ben ik nog steeds goede maat, maar met Rita heb ik bijna geen contact meer. Een paar jaar geleden is ze naar het buitenland verhuisd en nu heeft ze ons eindelijk over haar aanstaande huwelijk geïnformeerd.
Rita was altijd een beetje arrogant en trots, en zelfs nu heeft ze ons uitgenodigd, samen met haar nieuwe lief. Ik heb zelf geen partner, dus besloot ik de bruiloft te laten staan om niet het mikpunt van Ritas spot te worden.
Marloes kwam s avonds, precies zoals ze beloofd had.
Anke, ik heb een plan! We gaan een bruidegom voor je vinden. Hoe klinkt dat?
Een man? Wat heb je nu weer in gedachten?
Marloes, altijd de dromer, liet haar ideeën vaak een wervelwind achter zich. Zij gelooft niet in hopeloze situaties!
Ik heb een truc ontdekt! Er zijn bureaus waar je een man kunt huren voor één dag. Dat is precies wat we nodig hebben!
Nee, ik ben daar niet mee! Geen man huren, dat is belachelijk! protesteerde ik.
Anke, niet zomaar een man, maar een gehuurde echtgenoot! Het belangrijkste is toch dat je Rita laat zien dat je er wel bent, toch? Ik heb al gebeld, alles is geregeld!
Marloes, jij bent echt een bron van gekkigheid! Hoe weet je welke kerel ze sturen?
Ik heb een knappe, charmante jongen besteld, in een nette importauto. Dat is genoeg, toch? Morgen om negen uur s avonds staat hij bij de bioscoop. Jullie kunnen de details bespreken; hij speelt de rol van liefhebbende man of toekomstige bruidegom, afhankelijk van wat jij wilt.
Wacht, hoe herken ik hem? ik zat er nu echt niet bij te kunnen. En hoeveel kost zon huurman?
Geen zorgen, het is niet duur. Hij herken je wel, ik heb jouw foto aan het bureau gestuurd. Laten we meteen de trouwkleding uitzoeken!
De volgende dag ging ik naar de ontmoetingsplek. Ik keek een beetje rond bij de ingang van de bioscoop en nam plaats op een bank.
Goedenavond, bent u Anke? vroeg een onbekende man. Ik heet Joris.
Ik keek hem nauwkeurig aan; Marloes had gelijk; hij was inderdaad knap.
Joris, je vriendin heeft alles uitgelegd. Maak je geen zorgen, alles zal lukken. Ik speel de rol van de toekomstige echtgenoot. Hier, een bos bloemen voor je.
Oh, dat is niet nodig! bloosde ik.
Anke, wil je een wandeling maken? Vertel me wat meer over jezelf, dan kan ik beter mijn rol spelen.
Natuurlijk!
We slenterden een paar uur door het centrum, daarna noteerde Joris mijn adres en zei dat hij me zaterdag bij mijn flat zou opvangen. Ik was onder de indruk. Hij leek wel een beetje te veel voor iemand die zijn beroep hurenman noemt.
Zaterdag belde Joris.
Anke, ben je klaar? Ik ben over tien minuten.
Ja, ik sta net op.
Bij mijn flat zag ik hem in een dure, perfect gepoetste pak, naast een glanzende importauto. Mijn adem stokte even.
Goedemorgen, mooie dame! Stap maar in, we hebben haast. zei hij met een brede lach.
Je talent is echt een kunstje, lachte ik.
De bruiloft van Rita was echt een spektakel, een van die bijzondere feesten waar je je schoenen niet van af kunt houden. Rita begroette me met een brede glimlach, maar het moment dat ze Joris zag, vervaagde haar lach. Haar eigen bruidegom was een oudere buitenlander, kaal en rond, een beetje te oud voor haar.
Ik voelde me lekker, want Rita lachte altijd dat ik nooit zou trouwen, omdat ik te simpel en zonder mysterie zou zijn. Misschien had ze een punt, maar vandaag wilde ik haar het tegendeel bewijzen, en dat lukte. Joris bleef de hele dag bij me; hij keek niet naar andere vrouwen, al zijn aandacht was op mij gericht.
Anke, tevreden? fluisterde Marloes.
Ja, dankjewel!
Hoe vind je Joris? vroeg Rita nieuwsgierig.
Hij is leuk, maar morgen zal hij me weer laten gaan, zuchtte ik. Ik wou dat die avond nooit zou eindigen.
Rita glimlachte geheimzinnig en verdween.
Anke, heb je ooit onze nachtelijke stad gezien? vroeg Joris.
Nee, ik slaap meestal s nachts, lachte ik.
Jammer! Het is echt een bezienswaardigheid. Laten we weglopen en ik laat je het zien.
Graag!
We gingen naar de pasgetrouwden toe om afscheid te nemen.
Bedankt, Rita! Alles was prachtig, je bent zoals altijd top! zei ik.
Vond je het ook leuk? vroeg Rita.
Ja, een geweldig feest! We gaan nog even met zn tweeën, antwoordde Joris en omhelsde me.
Dan ga je gerust weg, het was leuk je te ontmoeten, Joris! zei Rita met een blijkende blik.
De rest van de nacht reden Joris en ik door de verlichte straten van Amsterdam. Hij vertelde me van alles, en ik was verbaasd hoeveel hij wist, ondanks zijn huurberoep.
Toen de ochtendzon opkwam, bracht Joris me terug naar mijn flat.
Anke, ik heb genoten van onze kennismaking. Je bent een fantastische vrouw.
Dank je, Joris. Hoeveel ben ik je nog schuldig?
Niks, je vriendin heeft al betaald.
Nogmaals dank, tot ziens! zei ik en stapte uit de auto.
Thuis barstte ik in tranen uit. Ik had me onverwacht verliefd op hem gemaakt. Kort daarna belde Marloes.
Hoe gaat het?
Slechter kan niet, snikte ik.
Vond je hem leuk?
Natuurlijk! Hoe kon ik het niet? Maar ik kan hem niet voor altijd huren.
Kom maar niet zuur. Slaap maar, en vanavond kom ik langs! zei ze voordat ze ophing.
Die avond klonk er een bel. Aan de deur stonden Marloes en Joris.
Verrassing! riep ze en omhelsde me. Maak kennis, dit is mijn broer Joris, de man met wie je niet wilde daten. Hoe vaak heb ik je al uitgeprobeerd?
Wacht even, jullie spelen een grap met me? Werk je niet meer bij dat bureau?
Ja, we hebben je voor de grap opgepakt! Je bent toch een eigenwijze doorn! We hebben trouwens taart en champagne!
Als er taart is kom binnen, lachte ik.
Hoi, zei Joris, gaf me een knuffel.
Met Joris ben ik nu al vijftien jaar getrouwd, we hebben twee kinderen en een warme, gezellige familie. Als onze kids vragen hoe we elkaar hebben ontmoet, lachen we. Op de bruiloft van mams vriendin, zegt Joris terwijl hij me een knipoog geeft.
