Na de training rent Marloes haastig naar huis; ze heeft haar man Jeroen beloofd een flinke erwtensoep te koken. Zodra ze de sleutel in het slot draait, ziet ze Jeroen aan de keukentafel zitten met een glas rode wijn.
Oh, kijk eens aan, in één keer geknald Jeroen, had je niet genoeg geduld om op mij te wachten? Laat ik toch maar een hapje klaarmaken
Niet nodig, ga zitten. Er is iets belangrijks
Marloes heeft zon man nog nooit gezien: somber, verward. God, wat is er toch gebeurd?
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen Ik zeg het gewoon recht voor de raap: mijn secretaresse Katrien is zwanger van mij, en ik ga bij haar intrekken
Echt waar? Dat klinkt als een slechte soapopera. Hoe lang al?
Al zon jaar. Vanaf het moment dat ze binnenkwam, gaf ze me constant aandacht. Ik kon er niet tegen. Ze is jong, knap, vrolijk precies zoals jij toen je jong was. Ik ben verliefd geworden als een puber! Ik wilde het je meteen vertellen, maar ik had niet genoeg lef. Het spijt me.
En nu zit ik zonder uitweg. Binnenkort worden we ouders. Je kent mijn wens om een eigen kind te hebben. Thomas is voor mij als een zoon, maar niet van bloed. Ik wil een erfgenaam, zodat ik mijn zaak kan doorgeven. Met Katrien voel ik me jonger Misschien heeft de midlifecrisis me te pakken, heb je er ooit van gehoord?
Ja, ik ben een slechterik, dat geef ik toe. Maar ik laat jou en Thomas niet zitten. Ik zorg voor het appartement, de auto, alles blijft van jullie. Ik betaal jullie studie, zoals ik beloofd heb. Ik heb al een nieuw huis gekocht en op Katrien gezet, zodat ze de moeder van mijn kind wordt.
Ik begrijp het, Jeroen. Het is moeilijk om te weerstaan aan zon mooie vrouw als Katrien, en jij bent echt een grote vent. Het kind laten vallen is nobel. Bedankt voor de financiële steun, ik wil nu meer gaan reizen en voor mezelf gaan leven.
Wanneer ga je verhuizen? Kan ik helpen met inpakken?
Jeroen kijkt verbaasd naar zijn vrouw. Zo kalm. Het is eigenlijk wel een opluchting: geen ruzie, geen dramatiek.
Vaarwel, liefje, dank voor de jaren die we samen hebben gedeeld. Het leven heeft een eigen script Misschien vind ik later wel iemand anders en ben ik gelukkig met een nieuwe man. Nou, ga je gang, Katrien wacht vast wel op mij
Jeroen snelt naar de koffers, trekt een ongemakkelijke glimlach en haast zich naar de lift.
Hij sluit de deur achter zich en Marloes loopt naar de koelkast, pakt een fles champagne, schrokt hem open, schenkt een vol glas en drinkt het in één teug. Haar man heeft haar verlaten. Hoe absurd dat klinkt.
Ze had zich die situatie nooit kunnen voorstellen. Al die jaren hebben ze vredig samengeleefd; er was misschien geen passionele liefde, maar er was wel een band, een gewoonte, respect.
Goed, geen tranen meer. Een nieuw leven, nieuwe regels! Ik ga wel iets vinden om te doen, en Jeroen blijft betalen. Het is dom om geld af te wijzen, met geld komen meer kansen. Maar ik moet wennen aan mijn nieuwe status als verlaten vrouw
De komende weken suist Marloes door een wervelwind van nieuwe indrukken. Ze schrijft zich in voor een dansschool en gaat na werktijd naar de les. In het weekend bezoekt ze musea, gaat naar de bioscoop en traint weer in de sportschool. Gelukkig heeft ze gezelschap; de alleenstaande buurvrouw Irma nodigt haar vaak uit.
Thomas studeert in een andere stad, komt zelden thuis. Marloes staat nu op zichzelf. Ze kookt alleen wat ze lekker vindt, zonder zich aan iemand aan te passen. Ze doet wat haar blij maakt; niemand kan haar verbieden iets te doen. Ze denkt niet aan een nieuwe man, en alleen zijn is best prettig.
De scheiding verloopt stil en vreedzaam. In de gang van de rechtbank ziet ze even Katrien, een prachtige vrouw geen twijfel, Jeroen heeft toch een goed smaakgevoel!
Jeroen stuurt maandelijks het geld over, precies zoals hij beloofd heeft. Marloes is dankbaar voor zon genereus gebaar. Ze weet dat hij goed verdient, zijn bedrijf floreert, en dat hij zonder problemen hen kan blijven steunen als dank voor de jaren die ze samen hebben gehad. Katrien lijkt hier niets van te weten; ze zou het zeker niet goedkeuren.
Een jaar verstrijkt. Niets verandert in Marloes leven: ze blijft naar de dansles, sport, en maakt af en toe een korte reis naar het buitenland. De betalingen van Jeroen stoppen; het voelt ongemakkelijk om naar de reden te vragen. Waarschijnlijk heeft Katrien het verbod opgelegd. Het is niet erg, ze redt het wel. Thomas verdient goed naast zijn studie en kan zelf zijn collegegeld betalen. Zijn salaris dekt zijn uitgaven.
Op een luie zondag heeft ze geen haast. Ze zet er een erwtensoep bij, maar realiseert zich dat er geen brood meer is brood dat ze zo lekker vindt. Ze rent naar de bakker en botst onverwachts met Jeroen.
Jeroen, wat doe jij hier?
Marloes, hoi. Ik woon hier nu in de buurt Ik heb een appartement gekocht.
Dat is nieuws! En Katrien? Heeft ze een kind? Wie is er geboren?
Een dochter Ja, het is een heel verhaal. Katrien was eigenlijk ingehuurd door een concurrent. Ze won mijn vertrouwen, ik werd verliefd, en daarna je weet wel. Ze begon druk op me uit te oefenen om het bedrijf op haar naam te zetten, bang dat ik haar zou verlaten.
Na de geboorte van haar dochter onderteken ik, in de emotie, alles naar haar toe. Ik hield een klein bedrag op een eigen rekening, zonder dat zij het wist. Uiteindelijk heeft ze me eruit gegooid. De dochter is niet van mij, het bedrijf is naar de concurrent gegaan. Zo zit ik nu in de rotzooi. Klinkt als een slechte melodrama, nietwaar?
Ik heb nu een appartement, een baan, en ik lijd niet meer. Maar mijn oude leven is voorbij, en ik kan je niet meer helpen. Sorry. Je wilt nu vast niets meer met mij te maken hebben, ik heb je echt teleurgesteld.
Marloes voelt zelfs medelijden met hem. Hij ziet er niet eens meer zo slecht uit Katrien is echt een oplichter! Hij heeft zoveel tijd en energie in het bedrijf gestoken!
Domme gek, Jeroen! Kom langs, ik heb erwtensoep gekookt, jouw favoriet.
Ze praten hartelijk aan de keukentafel waar ze jarenlang samen zaten. Nu zijn ze geen echtgenoot en echtgenote meer.
Af en toe bellen ze nog. Er is geen sprake van een nieuwe relatie; ieder gaat zijn eigen weg. Marloes ontmoet op de dansles een man, ze trouwen en vinden geluk.
Jeroen wordt uitgenodigd op het huwelijk. Hij komt, blij voor zijn ex. Op de bruiloft maakt hij kennis met de zus van de bruidegom. Een half jaar later dansen Marloes en haar nieuwe man op de bruiloft van Jeroen.
Het leven is onvoorspelbaar! Geef nooit de moed op en leg geen eindeloze beperkingen op jezelf, wat er ook gebeurt. Je weet nooit wat er komt; je moet gewoon leven en elke dag genieten.
