Wat zeg je? We zijn al tien jaar getrouwd! Een minnares? Ik heb genoeg van jou!
Marijke kan er niets tegen doen. Ze voelt met haar huid dat haar man haar verraadt. De onzekerheid knaagt aan haar. Op een dag durft ze eindelijk het onderwerp aan te snijden.
Ze vraagt: Is het waar of niet? Maar Hendrik antwoordt alleen:
Wat zeg je? We zijn al tien jaar getrouwd! Een minnares? Ik heb genoeg van jou!
Het lijkt wel alsof hij eerlijk en oprecht is. Marijke ziet geen vlek in zijn glimlach, geen leugen in zijn woorden, geen twijfel in zijn ogen, maar toch blijft er een knagend gevoel.
Marijke vertrouwt niet op het toeval, dus ze besluit de waarheid te achterhalen. Hoe moet ze dat doen?
Na wat internetonderzoek besluit ze eerst de telefoon van Hendrik te controleren. Daar vindt ze niets verdachts, behalve een lege chat met een paar oudklasgenootjes niets waar ze zich door laat opschrikken. Ach, wat een onzin!
Hendrik heeft nooit een wachtwoord op zijn telefoon gezet. Hij heeft niets te verbergen, geen geheime gesprekken, geen verborgen berichten. Alsof hij een engel in een menselijk lichaam is.
Soms denkt Marijke dat ze het zich alleen maar inbeeldt, maar elke keer als Hendrik laat op het werk komt, voelt ze een onplezier.
Haar beste vriendin zegt altijd:
Het zijn gewoon jouw vermoedens! Hendrik houdt van je en zal nooit iemand anders aankijken! Je bederft alles met je achterdocht!
Marijke luistert niet. Haar intuïtie fluistert iets anders, en ze weigert haar man met een andere vrouw te delen.
Op een ochtend stormt ze naar Hendriks kantoor om te ontdekken of hij op het werk vrouwen achtervolgt. Zodra hij haar ziet, raakt hij geïrriteerd en zegt dat ze hem voor het hele team in verlegenheid brengt. Hij moet later langelijk verontschuldigen, maar hij vergeeft snel.
Op het eerste gezicht lijkt hun leven perfect: een volgevulde woning, twee opgroeiende kinderen, een rustige routine. Toch zoekt Marijke steeds wel naar een vijfde hoek van spanning.
Zoals men in Nederland zegt: wie zoekt, vindt maar voor haar werkt het nog niet.
Marijke voelt de druk die vaak op dertigjarigen rust die niet zonder hun man en kinderen willen eindigen. Ze lijkt kalm van buiten, maar van binnen woedt een storm.
Hendrik merkt niets. Er is geen lippenstift op zijn overhemd, geen vreemde geur van parfum, geen verandering in stijl of levenswandel. Toch heeft ze het gevoel dat er iets niet klopt.
Zonder dat incident had Marijke de waarheid waarschijnlijk nooit ontdekt. Een verzonnen of echte affaire? Dat zullen we later zien.
Wanneer de jongste zoon naar de eerste klas gaat, krijgt Marijke de drang om zelf te gaan rijden. Ze schrijft zich in bij een rijschool in Rotterdam en volgt s avonds lessen na haar werk. Na drie maanden slaagt ze voor het examen en krijgt ze haar rijbewijs.
Trots op haar, koopt Hendrik een kleine auto een Audi A1 zodat Marijke niet steeds om een ritje vraagt. Hij vindt dat ze nog geen ervaring heeft; eerst moet ze wat rijervaring opdoen.
Op een vrije zaterdagochtend wordt Marijke vroeg wakker, besluit ze haar gezin te verrassen met een ovengerecht van aubergine en kip. Ze heeft echter geen bloem meer.
Buiten is het ijskoud, de sneeuw ligt diep, maar ze heeft de winter al leren rijden. Ze wil snel naar de supermarkt, stapt in de auto, maar die start niet. Ze loopt terug naar het huis, waar de kinderen nog slapen. Ze sluipt zachtjes door het huis zonder iemand wakker te maken.
Wandelen in de koude is geen optie, dus besluit ze stiekem met Hendriks auto te gaan rijden. Een paar kilometer, dat zal hij toch niet merken.
Marijke pakt de autosleutels en stapt weer naar buiten. Terwijl de motor warmloopt, veegt ze de ramen schoon. In de kofferbak vindt ze een onbekende telefoon. Het is geen telefoon die ze herkent het is niet Hendriks.
Eerste gedachten: heeft Hendrik die telefoon per ongeluk meegepakt? Maar haar vinger drukt op de aan/uitknop en het scherm gaat aan.
Het eerste dat ze ziet is een bericht van een Oksana:
Liefste, ik mis je zo! Kom snel bij me! Ik wacht op je!
Marijke staart verbijsterd. Er is geen wachtwoord, dus ze begint het gesprek te lezen terwijl de auto blijft warmen. Het gesprek is lang, lijkt wel een heel leven.
Hendrik werkt tot vijf uur s avonds en komt pas om zeven thuis. Marijke had nooit gedacht te checken hoe laat hij klaar is. Op bijna elke dag gaat hij eerst een uur naar Oksana, daarna keert hij terug alsof er niets is gebeurd. Ze schrijft woorden die zijn eigen vrouw nooit heeft gehoord.
De foto bij het bericht toont een vrouw van zon veertig, duidelijk ouder. Waarom heeft hij haar nodig?
Marijke wordt woedend.
Net wanneer ze uit de auto wil stappen om naar huis te gaan, ziet ze dat Hendrik haar uit de gang haalt. Hij heeft een excuus: hij was naar de winkel geweest. Ze had hem een briefje achtergelaten dat ze onderweg was.
Hendrik had s avonds vaak de auto nodig: portemonnee vergeten, iets opgehaald. Hij vertrok vaak s nachts, keek snel om zich heen, en kwam weer terug zonder dat Marijke iets vermoedde.
Hendrik ziet zijn vrouw achter het stuur en rijdt rechtstreeks naar haar toe.
Heeft iemand je toestemming gegeven? Zo hadden we het niet afgesproken!
Marijke wordt nog bozer. Ze drukt op de achteruitversnelling, geeft gas en de auto schiet met een scheur tegen de achteromheining. Ze voelt even een opluchting.
Ze stapt uit, kijkt Hendrik verbijsterd aan en roept:
Ga maar naar jouw vrouw! Ik zal je zien zonder huis en zonder auto! Ga! Laat mijn ogen je niet meer zien!
Om haar woorden te bevestigen, gooit ze de autosleutels in een grote hoop en loopt naar binnen.
De jongens zijn net wakker. Ze begrijpen niet wat er is gebeurd. Een paar minuten later probeert Hendrik binnen te komen, maar Marijke heeft de deur op slot gedaan.
Ga naar jouw vrouw! Verlaat deze weg! schreeuwt ze door het huis.
Hendrik moet vertrekken. In zijn pantoffels, een huisjasje en een winterjas strompelt hij naar Oksana. Hij verwacht warmte, maar de deur gaat niet open.
Oksana opent de deur en er klinkt een mannelijke stem vanuit de gang:
Schat, ben je er al? Ik wacht al op je!
Hendrik bezoekt Oksana alleen doordeweeks, nooit in het weekend. Blijkt dat ook zij twee minnaars heeft. Waarom zou ze zich in het weekend bemoeien?
Oksana kijkt hem beschuldigend aan en sluit de deur.
Verslagen wandelt Hendrik naar het huis van zijn moeder, die twee straten verder woont. Marja, zijn moeder, ziet hem meteen en begrijpt alles. Ze neemt hem binnen, biedt warm eten, luistert naar zijn verhaal over een slechte vrouw die hem uit huis heeft gezet, en zegt bemoedigend:
Maak je geen zorgen, jongen! Wie had gedacht dat jouw Marijke zo zou blijken? Er komt nog een feest in jouw straat, want je bent pas vijfendertig! Je zult nog je ware liefde vinden, dat weet ik.
Zo blijft Hendrik bij zijn moeder wonen, besluit hij een nieuw hoofdstuk te beginnen. Hij is blij dat hij nu vrij is, tot hij ontdekt dat Marijke alimentatie heeft aangevraagd. Dan beseft hij dat een nieuw leven niet zo simpel is. Gelukkig heeft hij tenminste een moeder die niet van hem weggaat.
Volg onze pagina voor meer interessante verhalen! Laat je reacties, gevoelens en likes achter.
Vrienden, als je meer van onze verhalen wilt lezen, reageer en vergeet de likes niet dat motiveert ons om door te gaan!
