Goed, jongens, het vissen kan even wachten, besloot Victor de Vries en griste de visnetten. We moeten die arme ziel redden.
Ik stuurde de kleine rubberbootje over het kalme oppervlak van het IJsselmeer, terwijl mijn medepassagiers een groep toeristen uit Amsterdam enthousiast hun hengels uitgooiden. Het was een prachtige dag: de zon scheen helder, een zachte bries streelde ons gezicht, en de vissen beetten gul.
Victor, zie je dat daar iets drijft? riep plotseling één van de vakantiegangers, wijzend naar de horizon.
De kapitein trok zijn wenkbrauwen omhoog en staarde naar de verre waterkant:
Alsof het een vogel is nee, het ziet er vreemd uit.
Naarmate de boot dichterbij kwam, keken we allemaal verbaasd om ons heen. In het water, nauwelijks boven het oppervlak, spartelde een kat wanhopig rond. Een roodharige, natte, volledig uitgeputte viervoeter.
Wat een verrassing! schudde Victor zijn hoofd. Hoe is hij hier terechtgekomen? De oever ligt toch anderhalve kilometer verder!
Misschien is hij uit een boot gevallen? stelde een toerist voor.
Of de stroming heeft hem meegevoerd, dacht een ander.
De kat miauwde treurig en probeerde naar de boot te zwemmen, maar zijn kracht slonk steeds meer.
Goed, jongens, het vissen kan even wachten, herhaalde Victor, pakte de visnetten en zei: We moeten die ellende redden.
De kat uit het water halen bleek geen kinderspel: hij schrok, krabde, en tuimelde heen en weer. Uiteindelijk wisten we hem voorzichtig in het net te schuiven en hem met beleid aan dek te tillen.
De kleine jongen is echt helemaal uitgeput, zuchtte Victor terwijl hij de trillende kat in een oude jas wikkelde. Hoe lang heeft hij al in het water gezwommen?
De kat kroop zich in een hoek van het dek en keek ons met angstige, grote ogen aan. Zijn natte vacht stond rechtop, en zijn snorharen trilde.
Wat een schoonheid, fluisterde de vrouw van één van de toeristen, een jonge dame met de naam Maud. En nog zo jong.
We moeten hem naar de dierenarts brengen, zei Victor bezorgd. Wie weet hoeveel water hij heeft ingeslikt.
De dierenarts onderzocht de kat en stelde de groep gerust:
Hij is gezond, al is hij wel uitgedroogd en bang, maar hij zal het overleven. Geef hem tien dagen rust en hij is weer als nieuw.
Misschien moeten we de eigenaar zoeken? vroeg Victor.
We kunnen een advertentie plaatsen, maar hij lijkt een zwerfdier te zijn. Hij ziet er niet op dat hij een baasje heeft.
Victor nam de kat mee naar huis. Zijn vrouw, Anouk, ontving de nieuwe gast met warmte:
Oh, wat een smalhande kerel! We gaan je goed voeden!
De eerste dagen verstopte de kat zich onder de bank en kwam alleen naar buiten om te eten. Langzaamaan begon hij het huis te verkennen. Na een week spinde hij al tevreden terwijl Anouk hem zacht over de rug aaide.
Weet je, zei Victor tegen zijn vrouw, misschien houden we hem gewoon. Het is onwaarschijnlijk dat er eigenaars verschijnen.
Ik ben er niet tegen, glimlachte Anouk. Ik heb al lang gedroomd van een kitten. Hoe gaan we hem noemen?
Geluk, antwoordde Victor meteen. Niet iedereen heeft de kans om gered te worden op zon open water.
De kat, die nu een nieuw naam had, hief zijn hoofd en staarde ons even aan, waarna hij luid miauwde alsof hij het goedkeurde.
Een maand later was Geluk volledig geïntegreerd in ons gezin. Hij begroette Victor bij de deur, nestelde zich op Anouks schoot en smeekte behendig om een stukje vis uit de keuken. Alleen water vermeed hij nog zelfs bij zijn eigen bakje liep hij er voorzichtig omheen.
Hij heeft duidelijk een trauma, vertelde Anouk aan de buren. Na zon ervaring is dat geen verrassing.
Misschien is het gewoon het lot dat hierlangs heeft gezwommen, overwoog buurvrouw Femke. Hij kwam rechtstreeks naar ons toe.
Victor streelde Geluk zachtjes achter het oor:
Misschien is het echt het lot. Goed dat we die dag besloten hebben te gaan vissen, anders hadden we dit geluk nooit gevonden.
Geluk wreef tegen Victors hand, spinde tevreden en leek te zeggen: Alles komt goed. Ik ben nu bij jullie, voor altijd.
En wij knikten in stilte mee.
Soms brengt een onverwachte daad van hulp het grootste geluk. Soms verschijnt redding precies daar waar je het niet zoekt, en de ware fortuin zwemt je tegemoet. Het belangrijkste is het moment niet te missen wanneer iemand jou nodig heeft.
In die momenten sluipt er iets nieuws en onverwachts in ons leven een liefde die, hoewel beginnend met spanning, zich vormt tot de sterkste band in moeilijke tijden.
