Hallo, Marloes, je kunt niet komen, ik voel me niet goed. Daan en Anke hebben Joris bij me achtergelaten en zijn weggegaan, ik krijg ze niet te pakken.
Opnieuw achtergelaten? Wat is dit nu weer! Ik kom meteen, mam.
Een half uur later staat Marloes bij haar moeder.
De bloeddruk is gestegen, ik krijg het niet onder controle. Het voelt alsof mijn hoofd meteen zal barsten
Wil je een ambulance bellen?
Niet nodig, ik wil gewoon even liggen. Maar Daan rammelt door de kamer, springt overal op, hij is nog zo klein, snapt er niets van
Marloes neemt de kleintje mee naar een andere kamer.
Zo weer hebben ze ons verlaten en een zieke overgrootmoeder alleen gelaten. Het is wreed, geen mens zou dat doen. Mijn moeder is al oud, het is zwaar om alleen met een kind te zitten, en de jongeren ze hebben alleen maar feesten in hun hoofd.
Een uur later verschijnen Daan en Anke, een beetje wankel van de drank.
Daan, oma is ziek en jullie negeren mijn oproepen. Waarom laten jullie Joris nogmaals achter?
Mam, alles is prima! Oma doet alleen maar een spelletje, ze is net zo sterk als een paard!
Houd je mond! Jullie hebben geen greintje mededogen! Eerst komen jullie hier wonen, en dan belasten jullie nog een oudere!
En waar is ons appartement dat we zouden kopen? Waar moeten we nu wonen?
Misschien moeten jullie allebei gaan werken? Joris kan toch naar de kinderopvang, ze nemen al vanaf twee jaar, en jullie kunnen een baan vinden!
We werken al, we runnen een vlog met Anke. Zodra we doorbreken, stroomt het geld binnen. We hebben al geïnvesteerd in reclame, het succes komt eraan!
Onzin! Tegenwoordig zijn vloggers zo alomtegenwoordig als vlooien op een kat! En we hebben geen cent om een woning te kopen, je weet dat. Je had moeten nadenken voordat je een gezin begon.
Het is niet mijn schuld dat Anke zo snel zich heeft vastgeklikt! Ik moest trouwen!
Wat bedoel je? Ik ben het zelf begonnen, of wat?! onderbrak Anke, haar adem ruikend naar alcohol.
Stop! Ik zei toch dat je je moest verdedigen En nu ben jij de schuldige
Ik wil jullie dronken dromen niet meer horen, ik ga weg. En last niet meer van oma!
Marloes gluurde naar haar moeder, die inmiddels sliep. Het middel had gewerkt.
En roep niet, oma slaapt. Dat is alles, ik ga
Na het nieuws dat Anke zwanger was, stortte alles in elkaar. Ze moesten snel een bescheiden bruiloft organiseren, alleen familie aanwezig.
De jonge stellen wilden geen huurwoning, dus vroegen ze bij oma Anna om te blijven.
Oma Anna, u heeft twee kamers, dat is genoeg. Anke zal helpen met schoonmaken, koken en boodschappen.
Kom op, je bent toch mijn lievelingskleinkind? Als ik jullie niet laat blijven, wie dan? We kopen straks een huis en gaan er heen. Het is maar tijdelijk.
Oh, kleinkind, ik ben gewend alleen te wonen, maar jullie maken zoveel lawaai, je draait muziek, je hebt gasten en nu komt er een kind, geen rust meer Ik heb hoge bloeddruk.
Het komt wel goed, maak je geen zorgen! Je kunt de kleindochter wel verwennen
Marloes hoorde dit pas toen Daan en Anke bij haar moeder waren ingetrokken. Ze wilden niks zeggen, wisten dat ze het niet zouden accepteren.
Lieverd, maak je niet zo druk. Ze zullen even blijven en dan vertrekken. Ze hoeven niet op straat te leven
Je had beter Daan een baan moeten vinden, dan blijft hij maar poespas plegen. Ze leven van kinderbijslag, terwijl Ankes ouders nog een beetje bijspringen.
Daan stopte met zijn studie, kreeg geen militaire dienst vanwege astma, en zakte steeds dieper in zijn eigen brein.
Marloes weigerde altijd op Joris te passen, maar toen ze hem elke dag zagen, raakte ze woedend.
Jullie zijn de ouders, je moet tijd met je kind doorbrengen, niet de hele tijd filmen voor jullie flauwe videos. Breng de jongen één of twee keer per week, ik heb ook mijn eigen leven!
Daarop lieten ze Joris bij oma Anna achter. Het was zwaar, maar Daan beloofde telkens dat het niet meer zou gebeuren.
Marloes, wist je dat je moeder nu een internetster is?
Wat? Ze gebruikt geen internet.
Daan stelt haar rare vragen, ze beantwoordt ze serieus, en dan lachen ze erom.
In de reacties schreeuwen mensen: Hoe durven ze hun oma te bespelen? De oude dame wist niets, waarschijnlijk werd er heimelijk gefilmd.
Marloes liep uit de kamer, belde haar zoon.
Hallo, kind, waarom film je oma en zet je dat online? Ben je gek?
Het is een trend, mam! Ze beantwoordt gewoon vragen, wat is er mis mee?
Dat is Ankes idee. Hoeveel likes krijgt haar video?
Ik weet het niet, en ik wil het ook niet weten! Nu zijn alle videos met haar online! Het is wreed, snap je het niet?
Er is niets wreed aan. Het helpt ons ons account te laten groeien, we verdienen snel en kunnen verhuizen.
Los je eigen problemen op! Vervloek oma niet wereldwijd! Verwijder de video, anders komen jullie op straat te staan.
Dank je, mam voor de steun. Ik zal de video niet verwijderen, ons vlog is nu in de top, adverteerders bellen. Bemoei je niet!
Hij hing op. Marloes gilde het uit, haar woede barstte los.
‘s Avonds vertelde ze het aan haar man. Hij werd ook woedend.
Marloes, we gaan naar hem toe, ik spreek er mee!
Daan was thuis, Anke wandelde met het kind, oma Anna rustte.
Waarom zijn jullie hier? Alles is in orde, luister niet naar de jaloersmakers. Wie kan er nu nog verdienen?
Maar niet door oma in het geheim te filmen! Verwijder het nu, voor mij! Marloes schreeuwde.
Dat is niet serieus, mam! Ik ben volwassen, je kunt me niet vertellen wat ik moet doen!
Volwassen? Dan ga maar in ons appartement wonen! Je kleeft als een muggenbeet aan oma! En jullie vragen nog steeds om pensioen. Schaamteloos!
Ze heeft het zelf aangeboden om te helpen. Oma sterft niet, en na haar dood krijg ik het appartement. Waarom nog rondhangen in huur? We moeten gewoon wachten.
Zo’n arrogantie deed Marloes en haar man verbijsteren.
Het appartement komt van mij, ik ben haar dochter! Na zon gedrag zal ik wel honderd keer denken of ik het wel aan jullie geef.
Eerst moet je bewijzen dat je zelf een gezin kunt onderhouden. Verwijder dan eindelijk die video!
Voor de liefde van God! We gaan, maar jullie zien onze kleinkind niet meer! Morgen vertrekken we!
Maar de volgende dag vertrok Daan nergens heen. Oma Anna greep in.
Marloes, dit is mijn appartement, ik heb ze niet weggestuurd. Laat ze blijven, ik ben eraan gewend. Het is niet mijn taak om met een kind rond te lopen.
En toen ik de video keek, zag ik niets verachtenswaardigs, laat ze maar doorgaan. Kijk, je verdient er nog iets mee
Marloes was verbaasd over dit besluit.
Mam, kijk zelf, je moet met ze leven. Ik maak me zorgen, je hebt rust nodig.
Daan is zonder scrupules, natuurlijk zo Klagen jullie dan niet over hen.
Twee weken later werd oma Anna plotseling ziek. De ambulance kon niets doen
Hallo, mam, er is niets meer van oma Anna De ambulance kon niets Het hart hield het niet meer vol
Hoe kan dat? Zo plotseling? God Gisteren voelde ze zich nog prima, geen klachten We komen er nu met mijn vader aan.
Marloes werd door het verdriet verpletterd. Ze had niet eens afscheid kunnen nemen.
Op de begrafenis huilde Daan, en Marloes voelde dat hij oprecht was. Hij hield wel van oma, al was hij een zenuwpiraat.
Mam Oma heeft het appartement op mijn naam gezet. Dat deed ze net voordat ze stierf. Je moet het weten. Ik heb haar niet onder druk gezet, ze heeft het zelf beslist.
Marloes was sprakeloos, zei niets Wat nu? Zo was haar wil.
Enkele dagen later kwam ze het appartement van haar moeder binnen om een paar spullen op te halen voor de buren. De deur stond open, ze glipte naar binnen. In de slaapkamer hoorde ze Anke praten.
Wat ze hoorde deed haar griezelen.
Marijn, hoe lang moet ik nog met die oma samenwonen? Het is een eindeloze gekibbel, ze vraagt om stilte, wil niet met Joris zitten.
Ik wil nu gewoon normaal leven, in mijn eigen flat. We kunnen de hypotheek niet krijgen, het inkomen is klein, we verdienen weinig met de vlog. Daan wil een baan, maar wie heeft hem nodig, zwak en met astma.
De oma werd slecht, hij was niet thuis, ze vroeg om pillen en om de ambulance, maar ik zei dat ze het druk hadden, gaf de verkeerde pil. Ik belde pas de ambulance toen ze begon te stikken.
Daarna zei ik tegen Daan: Vergeef me, mama, ik ben er voor je.
Anke hing de telefoon op, keek geschrokken naar de schoonmaakster.
Jullie hebben het verkeerd begrepen Ik heb het allemaal verzonnen Wat doen jullie hier eigenlijk?
Wat doe ik hier?! Wat doe jij hier? Ik vertel het nu aan Daan!
Hij gelooft je niet. En zelfs als hij het zou doen Het doet me de mond niet wat! Joris is niet van hem!
Zo. En ik blijf niet bij hem, jullie familie is een chaos!
Ga weg, rotzak!
Dan kwam Daan binnen.
Wat gebeurt er hier, mam? Waarom schreeuwen jullie?
Daan, je moeder heeft een gek fantasie.
Marloes vertelde over het afgeluisterde gesprek en dat Joris niet van hem was. Daan keek verbaasd naar Anke, die zich in de jongen wikkelde en deed alsof ze niets hoorde.
Anke, is Joris echt niet mijn zoon? En heb je echt mijn oma niet geholpen?
Je kunt niets bewijzen. Oma had een zwak hart, geen ambulance had haar gered. De tijd is gekomen.
Joris is van Vadim, hij verliet me, ik begon direct met jou te daten.
De waarheid komt vroeg of laat toch aan het licht. Ik ga, ik blijf geen seconde meer.
Daan wilde haar met vuisten slaan, maar Marloes hield hem tegen. Verbijsterd liep hij weg. Anke pakte haar spullen en verliet met het kind.
Ze belden de politie niet; er was geen bewijs, niemand zou zich ermee bemoeien. Die zonde blijft Ankes geweten.
Daan, jij bent ook schuldig. Hoe vaak heb ik gezegd dat jullie moesten verhuizen? Oma was lief, maar jullie hebben haar verraden.
Ik ben in shock, mam Joris is niet van mij, oma is overleden
Ik ga weer werken, mijn vlog verwijderen. Alles is belachelijk. Ik moet mijn leven veranderen
Goed, jongen, tijd om verstandig te worden.
Daan scheidde van Anke, vroeg via de rechter het vaderschap aan te vechten. Hij vond een fatsoenlijke baan en begon goed te verdienen.
Marloes zag hoe zich het leven van haar zoon veranderde. Hij luisterde meer naar haar adviezen, vroeg vaker advies.
Al snel trouwde hij met een aardige vrouw, het tegenovergestelde van Anke.
Marloes en haar man waren opgelucht dat hun zoon eindelijk volwassen en menselijk handelde. Ze hoopten dat er nooit meer zulke problemen zouden komen.
