— Wat is dat “plattelands” jurkje? — Mijn zus vernederde me voor iedereen. Mijn “cadeau” als antwoord dwong haar te vluchten…

Stel je even dit voor: mijn zus Anouk een echte modefanaat, altijd slank als een rietstengel, een wandelende fashionstatement. En ik ik ben een gewone vrouw. Een beetje aangekomen, een fijne kreuk die zich net heeft gevormd. Het leven gaat door, wat kun je eraan doen.

Elke ontmoeting met Anouk wordt voor mij een soort minimarteling. Ze doet het vast niet kwaad, maar uit beste bedoelingen. Ze komt naar me toe, werpt haar röntgenblik over me heen en begint:

Anouk, dit jurkje, past het wel bij je? Het ziet er uit als een omajurk.

Anouk, die haar, die voegt je toch minstens vijf jaar toe.

Oh meisjes, die lippenstift! Die kleur is al tien jaar niet meer in de mode!

En ze zegt dit altijd met een schattig, meelevend glimlachje, alsof ze me een gunst wil bewijzen. Na elk van die complimenten voel ik me zo somber dat ik een week niet in de spiegel wil kijken.

Pijnlijk? Ja, echt pijnlijk! Ik ben al geen glossykaft, en nu nog mijn eigen zus die steeds weer op die gevoelige plek drukt. Eerst hield ik het vol, maakte een grapje, veranderde van onderwerp. Maar de druppel die de emmer deed overlopen, is het jubileum van mama.

Ik ben maandenlang op dit jubileum voorbereid! Een nieuwe, mooie jurk gekocht, een perfect kapsel, makeup. Ik voel me een koningin, eerlijk gezegd!

We verzamelen ons in een chique restaurant in Amsterdam. Gasten, familie, iedereen gekleed, vrolijk. Dan stapt Anouk naar me toe, bekijkt me van top tot teen en roept, luid genoeg dat iedereen het hoort:

Anouk, wat is dat jurkje? Het is een lach en een zonde net als tante Truus uit het dorp. Had je maar even mijn advies gevraagd, dan had ik je iets passends kunnen aanraden.

Op dat moment voel ik alsof de grond onder mijn voeten wegzakt. Ze heeft het voor iedereen duidelijk gemaakt, alsof ze me in de ziel heeft neergekald. En wat is er nog over van de feeststemming?

Dan schakelt er iets in mij. Genoeg stilletjes gekrenkt blijven! Het is mijn beurt. Ik ben tot nu toe goed voorbereid op dit jubileum

In plaats van een scène te starten, haal ik diep adem, glimlach met mijn allercharme­ste lach en onderbreek haar halverwege:

Anouk! zeg ik luid en opgewekt. Heel erg dank je wel! Echt, ik waardeer je zorg zo zeer! Jij bent onze onbetwiste specialist in het aanwijzen van andermans gebreken!

Anouk straalt alsof ik haar just bewonder. Ze denkt dat ik haar loof, haar naïviteit is schattig.

Omdat je zon kenner bent van alles, vervolg ik, terwijl ik van de stoel een mooie doos til die ik van tevoren heb klaargelegd heb ik een cadeautje voor je!

Alle gasten kijken nieuwsgierig in onze richting. Ik overhandig haar de elegant ingepakte doos, geknoopt met een lint. Ze opent hem vol verwachting, denkende aan parfum of makeup.

In de doos zit echter een fraai vormgegeven certificaat, gedrukt op duur papier. Een individuele consultatie bij een bekende psycholoog, met als thema: Hoe je zelfvertrouwen kunt versterken zonder anderen naar beneden te halen. Ik lees het hardop voor, zodat iedereen het hoort in de zaal, in de keuken en zelfs de chauffeur van de tram die net langs het restaurant rijdt! Ik heb haar hiermee echt gepakt!

Hier, zusje! voeg ik eraan toe terwijl ze verbaasd naar me kijkt. Ik dacht dat dit je goed van pas zou komen. Het helpt je echt zelfverzekerd te worden, in plaats van zich ten koste van mij te bewijzen! Zoals men zegt raak het doel.

Haar gezicht is onbeschrijfelijk. Eerst totale verbijstering, daarna een besef. Dan kleuren haar wangen zo felrood dat woorden tekortschieten.

De stilte hangt even, waarna een van de ooms hardop begint te lachen. Daarna volgen alle anderen. Al die snijzachte opmerkingen van haar komen nu naar buiten! Ze probeerde me te vernederen, maar ze stelt zichzelf nu als een lachertje tentoon.

Het slot is meteen. Anouk murmelt iets, grijpt haar tas en stormt de zaal uit

En ja, ik beantwoord meteen jullie onvermijdelijke vraag ja, we hebben het goedgemaakt. We zijn tenslotte zussen.

Sinds die dag, geloof me, heeft ze nooit meer een woord gezegd over mijn uiterlijk. Als we elkaar zien, praten we alleen nog over het weer. En weet je wat? Dat is best prettig.

Dat was mijn verhaal. Bedankt dat je tot het einde hebt geluisterd! Als je het herkende, geef dan een like, dat maakt me blij! Schrijf in de reacties je eigen ervaringen is jou ook zon situatie overkomen? Deel het met een vriendin dat is gewoon heerlijk!

Please rate
Bagattia News
— Wat is dat “plattelands” jurkje? — Mijn zus vernederde me voor iedereen. Mijn “cadeau” als antwoord dwong haar te vluchten…