Schijnhuwelijk.
Tussen mij en Bastiaan bestaat al jaren een schijnhuwelijk.
Het hele verhaal begon toen Bastiaan inzag dat zon huwelijk voor zijn carrière noodzakelijk was. Hij werkt bij een gerenommeerd Amsterdams bedrijf, geleid door niemand minder dan Eduard Benedictus een man die het belang van het gezin tot in de puntjes propageert. Eduard is de trotse vader van vijf volwassen dochters, schoonvader van vijf zonen en opa van maar liefst negen kleinkinderen.
Voor hem is het begrip vrijgezel bijna een belediging: wie zonder ring om zijn vinger verschijnt, telt amper mee. Ongehuwden zijn voor hem geen mensen van de tweede rang, maar echte buitenstaanders, ongeacht hun kwaliteiten of inzet op het werk.
Toen Bastiaan zich dit realiseerde, wist hij dat een officieel huwelijk onmisbaar was, wilde hij ooit de functie kunnen krijgen die bij zijn ambitie en talent past. Na een lange overdenking en na alles tegen elkaar afgewogen te hebben, stelde hij mij voor om in een schijnhuwelijk te stappen. Hij hoefde zich daarbij nergens zorgen over te maken; we kennen elkaar al sinds de kleuterklas door onze moeders, die al jaren vriendinnen zijn. Al die schooljaren zaten we samen in de klas; hij hielp me altijd met wiskunde, ik leverde de kommas en punten in zijn opstellen aan.
Hij weet dat ik er geen verborgen motieven op nahoud, dat ik nooit bij een scheiding uit ben op zijn appartement aan de Herengracht, zijn euros of zijn andere bezittingen. Hij kon dus met een gerust hart zijn voorstel doen.
Voor mij was het ook niet lastig om in te stemmen. Net op dat moment was ik verdrietig om het stuklopen van mijn driejarige relatie en kon ik wel een nieuwe afleiding gebruiken. Het leek me bovendien heerlijk om mn ex te laten zien dat ik inmiddels met een charmante, succesvolle man was getrouwd, eentje met een dikke auto en een appartement met uitzicht op de Amstel toch echt niet niks. Het gaf me ook bij vriendinnen een zeker cachet: kijk mij eens goed terecht zijn!
En zo gingen Bastiaan en ik op een gewone doordeweekse dag, zonder tamtam of witte duiven, zonder bruidstaart en zonder jurk of driedelig pak, samen naar het stadsdeelkantoor in de Pijp. We vroegen beiden enkele uurtjes vrij van werk, tekenden de papieren in het trouwregister, en staken voor de vorm een ring om elkaars vinger. Ik besloot mijn achternaam tijdelijk om te wisselen: de naam Turchin klinkt toch bijzonderder dan gewoon De Vries.
Onze verwachtingen werden overtroffen: al binnen een maand werd Bastiaan gepromoveerd tot directeur van zijn afdeling verdiend, dat zeker. Mijn status als getrouwde vrouw leverde me bewonderende blikken op van familie en vriendinnen. Maar het mooiste moment beleefde ik bij enkele berichtjes van mijn ex: Ik wens je alle geluk. Maar ergens had ik toch nog hoop. Zo zie je maar: je waardeert pas iets als het weg is, beste vriend.
Onze overeenkomst bleek zo goed te werken dat ik zelfs bij Bastiaan introk voor de geloofwaardigheid, stelde hij zelf voor.
Zaterdagochtend.
In de keuken bak ik ontbijt: een omelet, kaaswafels, koffie verkeerd. Bastiaan houdt van stevig ontbijten.
Door het raam zie ik de eerste zonnestralen; het belooft een prachtige aprildag te worden.
De lente is altijd mijn lievelingsseizoen.
Vandaag staat er genoeg op het programma: mijn ouders bezoeken, het huis schoonmaken, een was draaien, en voor vanmiddag iets lekkers klaarmaken zoals karbonades, erwtensoep, pizza of een Hollandse huzarensalade. Mijn gedachten dwalen af naar huishoudelijke taken zoals bij iedere vrouw.
Het is moeilijk voor te stellen dat Bastiaan en ik nu al dertien jaar in een schijnhuwelijk samenleven. Onze dochter Vera begint dit jaar aan groep 3, terwijl onze zoon Jan zijn vijfde jaar op de basisschool afrondt steeds met alleen maar tienen, net als zijn vader. Want slimme vaders krijgen slimme zonen.
Maar zeg nu zelf: is een man ooit echt nep als hij zoveel geluk in huis brengt? Soms blijkt het leven vol verrassingen en groeien schijnconstructies uit tot je eigen, unieke geluk. In Nederland leren we: de vorm is niet altijd het belangrijkste. Het leven draait om oprechte vriendschap, vertrouwen en de warmte van samen zijn.
