De kater werd verraden, achtergelaten, buitengesloten vanwege een testuitslag. Midden in de koude Nederlandse winter
De kater, genaamd Hidde, wordt gevonden voor de portiekdeur van zijn eigen flat in Utrecht. Het arme dier rent paniekerig heen en weer, miauwt hartverscheurend, krabt wanhopig aan de ijzige metalen deur en probeert zelfs eraan te knagen. Hidde is doodsbang voor de buitenwereld hij kende tot nu toe alleen het comfort van een warme woning. Verwend met liefde en knuffels, zoekt hij nu de nabijheid van iedereen die langsloopt: buren, vreemden, wie dan ook. Hij wrijft bibberend tegen benen aan, zn lijfje trilt van de kou. Zijn grote ogen smeken om hulp, om iemand die hem komt redden uit deze kille, onbekende wereld waar hij zonder pardon midden in de nacht naartoe is gebracht rechtstreeks vanaf zijn zachte mandje bij de verwarming, het ijzige Utrechtse weer in.
De reden voor zijn lot is pijnlijk simpel. Zijn baasje wilde er een tweede kat bij nadat ze een advertentie zag waarin een raskat gratis werd aangeboden. De bemiddelaar stelde als voorwaarde dat de zittende kat onderzocht moest worden. De onderzoeken werden gedaan en Hidde bleek drager te zijn van het kattenaids-virus. Het virus is niet gevaarlijk voor mensen of honden, want het wordt alleen tussen katten onderling overgedragen. De ziekte openbaarde zich niet bij Hidde het was alleen zichtbaar in het lab, zijn afweersysteem hield het netjes onder controle.
Maar zijn baasje dacht er anders over: een ‘zieke’ kat wilde ze niet, stel je voor dat het besmettelijk was. Zonder zich te verdiepen in de feiten of te informeren, zette ze haar huiskat, haar maatje, doodleuk op straat. Midden in de sneeuw, terwijl de ijzige wind over de grachten waait.
Het was de conciërge, mevrouw Van Dijk, die alarm sloeg. Ze zag dat Hidde niet meer aan de deur krabde, maar opgekruld op de sneeuw lag te rillen. Uitgeput en verkleumd dommelde hij weg. In slaap vallen in de vrieskou betekent vaak het einde. Gelukkig twijfelde de vrouw geen moment: ze tilde Hidde op, nam hem mee naar haar kantoortje, wikkelde hem in haar eigen jas naast de mobiele kachel en gaf haar meegenomen boterhammen met kaas. Die simpele Nederlandse maaltijd werd letterlijk zijn redding de warmte en het eten brachten Hidde terug naar het leven.
Vervolgens werd hij door de Dierenbescherming opgehaald en naar een opvang in Amersfoort gebracht. Onderkoeld en verkouden, maar na goede zorg en medicijnen kwam hij er weer bovenop. Nu, een paar weken later, is Hidde helemaal hersteld, sterk en gelooft hij weer langzaam in mensen. Hij is gecastreerd, volledig gevaccineerd en heeft een mooi paspoort van de dierenarts.
Hidde is nog jong, pas drie jaar oud. Een ongelooflijk lieve kater die zielsveel houdt van mensen: hij slaat graag zn pootjes om je heen, spint in je oor, zingt zijn kattenliedjes. Hij vindt kopjes geven en snuitjes tegen je aan drukken het mooiste wat er is. Elke keer breekt zijn hart een beetje wanneer de vrijwilligers hem weer moeten achterlaten in zijn hok. Hidde is een échte huiskat, gemaakt voor een gezellig thuis, met liefde, warmte en zorgzame handen.
